In een artikel van Develop staat een onderzoek van Tiga (een associatie die de game industrie in UK voorstelt). Hierin staat dat 70% van de game studio’s in UK enkel nog digitaal hun video games verdelen. Dat sluit aan bij de andere berichten in mijn blogpost over verdeling van games. Verder voorspellen ze dat digitale en sociale game sector met 21% gaat groeien per jaar tot 2015 terwijl de winkelverkoop met 3% jaarlijks gaat blijven dalen.

Met de daling in winkelverkoop zien we ook dat de meeste startende bedrijven nu onafhankelijk (indie) werken, omdat het niet meer nodig is om via een publisher te gaan om games te verdelen, de kosten voor het digitaal verdelen zijn erg laag.

Dit alles draagt er aan bij dat ik geloof dat de games sector aan het veranderen is, dat de kleine vernieuwende ideeën belangrijker gaan worden dan de grotere projecten.

In dit artikel van Canalys zien we dat de smartphone verkoop in 2011 de pc verkoop heeft overtroffen. Ook de tablet verkoop stijgt, vorig jaar was ze goed voor 15% van de totale pc verkoop.

Dit is uiteraard handig voor mijn onderzoek. Smartphones en tables zijn beiden platformen waar casual games populair op zijn, dat heb ik gemerkt tijdens mijn onderzoek naar games op Android. Ik heb mij voor mijn onderzoek vooral toegespitst op Android omdat ik geen toegang heb tot een iOS apparaat, maar in het artikel staat dat Android voor smartphones goed is voor een marktaandeel van 53%, terwijl iOS “maar” 23% heeft. Daardoor lijkt het me wel dat de cijfers voor Android wel representaties kunnen zijn voor de hele smartphone markt.

Als we zien dat smartphones steeds populairder worden en ook telkens krachtiger lijkt het me ook een ideaal platform om games voor te ontwikkelen. Als meer en meer mensen zo een apparaat hebben is de potentiële markt erg groot, het is dan natuurlijk een kwestie om zelfs die personen die initieel niet geïnteresseerd zijn in gaming toch over de streep te trekken. Ook hierin spelen casual games een belangrijke rol.

Ook zien we nu al dat de tarditionele mobiele gaming apparaten als de Nintendo DS en de Sony PSP minder populair worden. Zoals je in dit artikel kunt lezen zijn de games verkocht op smartphones in 2 jaar tijd verviervoudigd. En dan hebben ze enkel gekeken naar pure omzet, als je dan ook nog rekening houdt met de gemiddeld veel lagere prijs van een Android en iOS game en ten opzichte van die van een DS en PSP game dan is het verschil nog veel groter.

Maar ook gamification van app’s kan een grote rol spelen. Misschien dat de grenzen tussen een app en een game gaan vervagen. Zo heb je bijvoorbeeld de iOS app “EpicWin” waar je in dit artikel meer over kunt lezen. EpicWin is een To Do lijst gecombineerd met een roleplay game. Zo wordt het afwerken van taken een leuke bezigheid. Volgens de makers is een van de grote problemen bij de meeste To Do lijsten dat gebruikers na een tijdje de intresse verliezen in het bijhouden van de lijst, dat proberen zij tegen te gaan door het bijhouden zelf leuk te maken. De reacties op het internet zijn in ieder geval al erg positief.

Mijn toekomst in game design

Het voorgaande onderzoek heeft geholpen om mij een beter beeld te vormen van de game industrie. Je kan dit hier vinden: Technologie, Ontwikkeling en Verdeling

Ook het boek van Jesper Juul “A Casual Revolution” (waar je hier de samenvatting van vind en hier het boek zelf EDIT: deze link is verwijdert wegens copyright redenen) is zeer interessant. Hij vertelt onder andere over hoe grote projecten het moeilijker gaan krijgen omdat het de trend aan het worden is om zo realistisch mogelijke video games te ontwikkelen. Maar daar horen ook enorme budgetten bij, budgetten die niemand behalve de grootste game studio's hebben. Maar deze trend kan niet zo blijven doorgaan omdat als die budgetten blijven stijgen, de verkoop mee moet blijven stijgen, en we zien nu al dat dit meestal niet het geval is.

Dus als de grote game studio's naar grotere en duurdere projecten neigen, en de consoles makers die hoogstaande graphics blijven onderzoeken. Wat betekend dit dan voor mij en andere game developers in ons land? Echt concurreren met de grote studio’s op grafisch vlak kunnen we nooit. Daar hebben we gewoon de mogelijkheden niet voor. Ik heb ook een artikel gevonden waarin de maker van Metal Gear Solid, Hideo Kojima, ook onzeker is over hoe zelfs Japan moet concurreren in de markt die gedomineerd wordt door First Person Shooters (zoals Call of Duty). Als zelfs een ontwerper uit een land met zo een rijke geschiedenis in game design al twijfelt aan de toekomst, hoe moeten wij in België dan proberen te concurreren?

Dan blijven er eigenlijk alleen de kleinere producties over.

Er zijn twee types video games die mij daarin interesseren en waar ik mogelijke opportuniteiten en een mogelijke toekomst voor mij in zie. Dit zijn de “Casual Games” en de “Serious Games”. Dit zijn twee zeer ruime verzamelnamen en kunnen beiden een grote verscheidenheid aan video games inhouden.

Het boek over casual games door Jesper Juul illustreert waarom ik geloof dat mijn toekomst, en mogelijk de toekomst van een heel wat (aspirant) game developers in België, ligt bij de casual games, in welke vorm dan ook. Als wij in België ergens sterk in zijn dan is het wel innoveren en creativiteit. Wij hebben niet de mogelijkheid om ergens veel kapitaal tegen te gooien, wij moeten het doen met creativiteit en samenwerking. Dit alles past perfect in het plaatje van de casual games. Dit type video games legt de nadruk op de ervaring die de speler krijgt. casual games moeten gewoon leuk zijn.

Wat zijn Casual Games?

Om te beginnen worden casual games vaak aangeduid als het tegenovergestelde van “hardcore” games, deze laatste zijn dan de meer traditionele video games die we kennen van de PC en de traditionele consoles (Xbox 360 en PS3).

Casual games worden vooral gekenmerkt door een paar zaken. Zo hebben ze simpele regels, zijn ze makkelijk te spelen, hebben ze niet veel toewijding (dus tijd) van de speler nodig en zijn ze vaak erg verslavend.

Wat dus zeer belangrijk is voor een casual game is dat het gewoon leuk is. Spelers moeten er van kunnen genieten er er tijd mee kunnen doorbrengen zonder gefrustreerd te raken of echt problemen te ondervinden.Dat lees je ook in dit artikel. Hier gaat het over PopCap, verkoper van talloze casual games die al miljoenen stuks verkocht hebben. In het artikel vragen ze een van de mede oprichters hoe ze spelletjes maken die een echte “hit” worden. Het antwoord is simpel, PopCap brengt een spel gewoon niet uit als het niet leuk is.

Vaak hebben video games die als “casual games” worden aangeduid, de connotatie van weinig dieptegang te hebben, het wordt hun verweten van traditionele games te zijn, maar dan dommer gemaakt voor het grote publiek. Dit is eerder een vooroordeel omdat casual games veel meer kunnen zijn.

Casual games zijn geen video game genre zoals we bijvoorbeeld First-Person Shooters, Strategy-, Simulation- Adventure-, Action-, Roleplay-games kennen. Het is eerder een aanduiding van een type video games dat kan bestaan uit elk genre, of elke mogelijke combinatie van verschillende genres.

Maar ook met de aankoopprijs onderscheiden casual games zich van grotere titels. Als we kijken naar mobile games (op iPad of Android bijvoorbeeld) dan zien we dat de maximum prijs voor het spel vaak €4 is en het gemiddelde zelfs rond de €1 ligt. Terwijl de meeste grote titels uitkomen voor soms €65 en gemiddeld €50 is. Dit maakt dat een casual game sneller gekocht wordt. Het risico is kleiner omdat het bedrag veel kleiner is. Er worden zo waarschijnlijk veel meer impuls aankopen gedaan. Ook lijkt het me dat er veel minder geld naar marketing moet gaan.

In het boek A Casual Revolution door Jesper Juul onderscheid hij vijf elementen die een casual game definiëren namelijk fictie, gebruiksvriendelijkheid, onderbreekbaarheid, moeilijkheid en sappigheid.

Fictie: Vaak zijn casual games luchtiger en sluiten meer aan bij onze leefwereld. De eerste indruk van een casual game is zeer belangrijk, daarom moet het spel er meteen leuk uit zien. Spelers hebben vaak geen voorkennis van het spel en een te gevaarlijke, enge omgeving kan al afschrikken. Een casual game ziet er ook niet uitdagend uit, gewoon aangenaam.

Gebruiksvriendelijkheid: casual games zijn vaak zeer gebruiksvriendelijk en hebben geen speciale kennis of ervaring nodig, de leercurve is dus enorm klein. Spelers moeten meteen in het spel kunnen duiken en beginnen spelen zonder eerst veel instructies te moeten lezen. De bediening op zich moet ook logisch en makkelijk zijn.

Onderbreekbaarheid: casual games zijn vaak makkelijk te onderbreken en zelfs te stoppen in het midden van een speelsessie. Belangrijk is dat de speler zelf beslist wanneer en hoelang die speelt. Het moet mogelijk zijn om voor 5 minuten te kunnen spelen, maar het moet natuurlijk ook mogelijk zijn om uren aan een stuk te blijven spelen. Ook belangrijk is om spelers de mogelijkheid te geven om te pauzeren, zo hebben spelers zelfs als ze maar even tussendoor tijd hebben toch de mogelijkheid om het spel te spelen.

Moeilijkheid: Het is niet zo dat casual games per definitie makkelijk zijn. Ze zouden makkelijk om te spelen moeten zijn, maar toch zeker uitdagend genoeg. In casual games wordt je vaak niet voor een enkele fout afgestraft maar moet je pas iets opnieuw spelen enkel als je een reeks fouten na elkaar maakt. En als je dan toch iets opnieuw moet spelen dan zorgen casual games er vaak voor dat het spel net wat anders is (door er een soort willekeurigheid in de voorzien). Belangrijk is om spelers zo weinig mogelijk te frustreren en toch een uitdaging te vormen.

Sappigheid: in casual games zijn er vaak leuke elementen in het spel waar de speler controle over heeft en die een positieve feedback geven als hij ermee in interactie gaat. Een “sappig” spel voelt levend aan en reageert goed op de speler zijn acties.

Wat dus opvalt is dat Jesper Juul het vooral over gameplay elementen heeft. Welk genre spel dit is en hoe het spel er uit ziet heeft voor hem weinig belang. Hieruit kan ik ook opmaken dat voor een casual game de gameplay eigenlijk het belangrijkste is.

Ik heb een onderzoek gedaan naar de elementen omschreven in “A Casual Revolution”. Ik heb 54 video games gekozen, gebaseerd op hun populariteit en hun score. Van deze 54 zijn er 41 op Android en 13 op computer. De lijst met video games en hun score kan je hier downloaden (de titels in het grijs staan er ter illustratie bij, deze heb ik niet onderzocht). Voor Android heb ik de games gekozen aan de hand van hun populariteit en score. Het is moeilijk om echt een lijst met de best verkochte games samen te stellen, ik heb mijn informatie moeten samen zoeken uit verschillende websites, dus ik heb er waarschijnlijk een paar even populaire overgeslagen. De games staan gerangschikt naar verkoop/downloads (de getallen moet je x 1 000 000 doen) en naar de score toegekend door de gebruikers. Voor de computer games heb ik uitsluitend naar de kleinere producties gekeken en alleen onafhankelijke (indie) ontwikkelaars genomen. De pc games zijn gerangschikt aan de hand van hun metacritic score. Dit is een website die scores van reviews van gespecialiseerde websites maar ook van gebruikers verzamelt. Ik heb ook telkens ter informatie de prijs erbij vermeld.

Buiten de elementen die Jesper Juul omschrijft heb ik ook gekeken naar een ander zeer interessant boek over video games, namelijk “Fundamentals of Game Design” van Ernest Adams. Terecht het fundament van game design genoemd. Van Adams zijn boek heb ik een paar elementen bekeken die vooral voor een goede gameplay moeten zorgen. Deze heb ik mee genomen in mijn analyse. Hieronder volgen de puntjes die ik heb onderzocht.
Vragen met een * voor zijn niet altijd van toepassing en wegen minder door.

Analyse volgens Jespers (A Casual Revolution)

Fictie - verhaal

Is de setting van het verhaal vrolijk?
Is de eerste indruk van het verhaal positief?
Is het verhaal luchtig?
Is de setting van het verhaal bekend?
En roept die in het echte leven ook positieve gevoelens op?

Gebruiksvriendelijkheid

Is de bediening intuïtief?
Is de bediening makkelijk, ook zonder voorkennis van andere games?
Is de User Interface (UI) duidelijk en overzichtelijk?
*Imiteert de bediening de handeling?

Onderbreekbaarheid

Staat het spel toe om korte sessies te spelen?
Staat het spel toe om lange sessies te spelen?
Is het spel af te sluiten in een paar seconden?
Is het spel te hervatten in een paar seconden?
Is het spel op elk moment te pauzeren? (ook tijdens tussenfilmpjes)
Is het in te schatten hoelang elke sessie ongeveer gaat duren?
Is het in te schatten hoelang het hele spel ongeveer gaat duren?
Zijn er momenten van pauze in het spel voorzien?

Moeilijkheid en afstraffing

Is het spel makkelijk om te spelen?
Is het spel uitdagend?
Is de moeilijkheidsgraad gradueel en logisch?
Is het spel moeilijk om volledig te beheersen?
De speler moet behaalde onderdelen niet verplicht overdoen?
*Is er een vorm van willekeurigheid die overdoen minder erg maakt?
*Gebeurt afstraffing pas na een serie van fouten?

Positieve feedback en sappigheid

Krijgt de speler positieve feedback na een uitdaging?
Wordt de speler visueel beloond?
Voelt het spel en de UI “levend” aan?
Zorgt het spel ervoor dat de speler zich machtig en in controle voelt?
Zorgt het spel ervoor dat de speler zich competent en slim voelt?
Is de feedback rechtstreeks op de speler gericht?

Analyse van Gameplay door Adams (Fundamentals of game design)

mogelijkheid tot eigen fantasie gebruiken?
Zijn de regels makkelijk uit te vinden (met hints)?
zijn de regels eerlijk en consistent?
dragen de uitdagingen bij tot het bereiken van het doel van het spel?
hebben de optionele uitdagingen een doel?
Hebben de risico’s een evenredige beloning?
Is het spel in harmonie (coherent geheel)?
Evolueert het spel, is het niet te monotoom?
*Is de uitdaging haalbaar?
*Lijkt de uitdaging onhaalbaar maar is het risico laag en de beloning hoog?

De resultaten van de analyse kan je hier vinden.

Hoe meer positieve antwoorden een game had, hoe beter het aansloot bij de casual games. Uiteraard wil dat niet zeggen dat een spel dat negatieve antwoorden had meteen een slecht spel is, maar dan had dat spel gewoon een andere focus.

De resultaten van dit onderzoek waren soms wel verrassend.

De eerste bemerking is dat de meeste video games goed scoorde, dus aansluiten bij de casual games.
Fictie: Opvallend was dat wat Jesper in zijn boek verteld over de fictie, dat casual games een vrolijk verhaal hebben, niet altijd zo hoeft te zijn. Ongeveer 60% had wel een luchtig verhaal maar de rest niet, terwijl ze toch duidelijk bij de casual games horen.
Gebruiksvriendelijkheid: De gebruiksvriendelijkheid is wel vaak goed, maar kan toch beter. Ik zie vaak dar games die daar goed op scoren vaak over het algemeen beter zijn. Hieruit maak ik dan op dat gebruiksvriendelijk en een makkelijke bediening echt een must is.
Onderbreekbaarheid: En waar bijna alle onderzochte games erg goed op scoren is de onderbreekbaarheid. Dit lijkt voor weinig games een probleem te zijn. Ik denk dat het goed is om hier dan ook aandacht aan te geven bij het ontwerpen van een casual game. Het is belangrijk dat het spel snel kan worden gespeeld en snel terug kan worden afgesloten. Liefst zonder handmatig te moeten opslaan.
Moeilijkheid: Ook waren de meeste onderzochte games makkelijk te spelen en toch uitdagend. Dit is ook belangrijk omdat vooral dit bijdraagt aan het verslavende effect van casual games.
Sappigheid: Waar wel weinig onderzochte games goed op scoorde is de visuele beloning. Spelers krijgen bijna altijd positieve feedback, maar volgens Jesper is het belangrijk dat die feedback ook visueel duidelijk is. Dit alles draagt bij een het gevoel dat een speler heeft bij een spel en is dus ook zeker belangrijk.
Gameplay: De meeste onderzochte games scoorden best goed op de gameplay elementen die Adams belangrijk vind. Waar wel duidelijk een probleem licht is en de evolutie. Veel video games worden enkel moeilijker, maar evolueren niet naarmate het spel vordert. Er kan natuurlijk bediscussieert worden dat dit iets minder belangrijk is voor casual games omdat deze over het algemeen minder lang worden gespeeld, maar toch blijft dit iets wat te onderzoeken valt. Als je bijvoorbeeld kijkt naar de nieuwe trend met de microtransacties, waarbij je in het spel kleine dingetjes kan kopen (voor echt geld) die de spelervaring verbeteren, is het wel van belang dat een spel niet saai wordt. Het laatste puntje van Adams dat de uitdaging onhaalbaar lijkt maar de beloning hoog is, is niet echt van toepassing op veel games, vandaar dat deze ook een lagere score heeft.

Er zijn nog een paar bemerkingen die me opvielen toen ik de games aan het onderzoeken was, maar waar ik niet gericht naar zocht.
Ten eerste een belangrijk aspect, hoe verslavend een spel is. Dit is uiteraard iets zeer subjectief en moeilijk om echt te onderzoeken, maar ik merkte dat games die als verslavend werden aangeduid (in de media, maar ook in de commentaren van gebruikers) vaak bepaalde zaken gemeen hadden, namelijk:
1.Een duidelijke visuele stijl die consistent is doorgetrokken door heel het spel is zeer belangrijk. Dus de UI en de graphics en de effecten zorgen allemaal samen voor de ervaring van het spel. Hier speelt ook de sappigheid een rol. Video games die “sappiger” zijn, zijn vaak ook aantrekkelijker voor een groot publiek.
2.Bijna alle onderzochte games zijn lineair. Je start ergens op een punt en je moet deel na deel afwerken tot je het spel hebt uit gespeeld. Dit is iets wat we vroeger bij alle games zagen maar waar nu de meeste niet-casual games (hardcore games) heel anders mee omgaan. Of dit beter of slechter is, is moeilijk te zeggen.
3.Veel games hebben een of andere connectie met vrienden en kennissen. Veel games doen dat door te verbinden met Facebook, maar er zijn ook veel games die een soort community gebruiken die enkel gemaakt is voor dit soort zaken. Zoals Openfeint, een “mobile social gaming network”. Veel games spelen hier op in door scores makkelijk uitwisselbaar te maken, of door bepaalde “achievements” (behaalde objectieven) te tonen op sociale netwerken. Zo krijg je toch een multi player ervaring op een single player game. Dit is ook belangrijk voor de herspeelbaarheid, mensen willen hun score verbeteren omdat andere mensen die score ook kunnen zien.
4.De laadtijden bij games zijn erg belangrijk geworden. Omdat de meeste video games erg snel laden, valt het des te meer op dan sommige games traag laden. Dit is uiteraard een technisch gegeven wat niet altijd even makkelijk is op te lossen. Maar wel iets om rekening mee te houden.
5.Wat ook een duidelijk verschil is van casual games en hardcore games is het verhaal. Er wordt in een casual game nooit echt vaak diep op een verhaal ingegaan. Er is dan ook weinig nood aan veel tussenfilmpjes of lange stukken tekst. Als je toch behoefte voelt aan een duidelijke narratief in het spel, zorg dan dat dit zeker vlot getoond wordt, veel spelers zijn dat immers niet gewoon doordat de meeste andere games dat niet hebben.

En dan is er nog een vraag waar ik mee zit is: zijn typische Facebook games zoals farmville casual games? In principe niet omdat ze van de speler meer toewijding vragen dan andere video games die als casual game worden omschreven. Maar toch hebben ze heel veel van de andere elementen, de positieve feedback, het simpele verhaal, de gebruiksvriendelijkheid, etc.

En terwijl ik in het deel over gameplay aan het lezen was in “Fundamentals of game design” van Ernest Adams kwam ik ook een stuk tegen over de uitdagingen in een spel.
Adams heeft een interessante lijst gemaakt welke uitdagingen een speler allemaal kan tegenkomen in een spel. De lijst vind je hier, met de voorbeelden die hij ook aangeeft in het boek. Ik ben dan ook even gaan kijken naar de games die ik geanalyseerd heb welke uitdagingen het meeste voorkomen. De resultaten daarvan zie je hier.

Het is wel opvallend dat sommige uitdagingen heel erg vaak voorkwamen en sommige bijna nooit.
De meest voorkomende uitdagingen in zowel games op Android als op pc waren die van de Fysieke coördinatie. Vooral de accuraatheid en precisie, maar ook reactiesnelheid en ritme kwamen erg vaak voor.
Formele logica kwam bij een aantal games voor, meer bij die op de pc dan die op Android. Dit is waarschijnlijk omdat games op Android minder vragen voor na te denken.
Een tweede belangrijke uitdaging was die van de Patroon herkenning Zowel statische en dynamische patronen. In casual games wordt dat vaak gecombineerd met accuraatheid en precisie, waar je bijvoorbeeld op de juiste plaats op het juiste moment moet duwen. Tijdsdruk hadden maar weinig games. Soms was het een optionele uitdaging, maar vaak werd spanning op een andere manier opgewekt. Dit vind ik persoonlijk positief, want tijdsdruk kan spannend zijn, maar bij verkeerd gebruik is het eerder frustrerend.
Bijna geen games gebruiken de uitdagingen van het Geheugen en kennis. Blijkbaar is het herinneren van patronen minder leuk dan het herkennen en erop reageren.
Verkenning is vooral op de pc een erg veelgebruikte uitdaging. Volgens mij is dat te wijten aan de virtuele ruimtes die op de pc vaak uitgebreider zijn. Zo is er meer om te onderzoeken, maar hebben ruimtelijke relaties ook vaker een betekenis. Dit komt onder andere door de grootte van het scherm volgens mij. Een klein scherm zoals op een smartphone kan niet veel van de ruimte tonen, waardoor het moeilijker is om verbanden te leggen.
De uitdagingen van Conflict zijn niet populair op Android, maar wel op de pc. Dit is waarschijnlijk doordat er vaak meer actie zit in video games op pc dan op Android.
Verder zag ik ook erg weinig Economische uitdagingen. Er zijn een paar video games zoals Farmville waar de economie wel belangrijk zijn, maar ze blijven wel eerder een uitzondering.
Ook de uitdagingen van de Conceptuele beredenering zijn niet veel gebruikt. Dit zijn uitdagingen die je in een detective spel zou vinden, maar zoals ik al zei bij de uitdagingen van het geheugen, casual games vragen vaak niet veel denkwerk.
En als laatste, Creatie wordt ook niet veel gebruikt. Constructie met een functioneel doen is vaak wel een onderdeel van games op de pc, maar meestal maar een bijkomende uitdaging.

De geschiedenis van de casual games

Het is moeilijk om te zeggen welk video game nu de eerste casual game was. Vaak worden Pac-Man (1980) en Tetris (1984) aangehaald. Pac-Man is al iets gewelddadiger en daardoor al minder casual, maar door zijn grote aantrekkingskracht en gevarieerd publiek kunnen we het wel een casual game noemen. Tetris daarentegen is in zijn tijd ook enorm populair geworden en is de grondlegger geweest van een van de populairste genres onder de casual games, namelijk de Puzzle games. Tetris is mede verantwoordelijk voor het enorme succes van de Game Boy, waar het spel gratis mee geleverd werd.

Ook een belangrijke eerste casual game is Solitaire (1990), dat gratis vanaf Windows 3.0 werd meegeleverd. Origineel werd het spel meegeleverd om nieuwe gebruikers met een muis te leren omgaan. Zo werd het klikken en slepen met een muis om een grafische User Interface te bedienen aangeleerd. Solitaire was het eerste succesvolle casual game op een computer.

In 1996 komen de eerste casual games online. Ook dit is een belangrijke stap want veel casual games worden vandaag nog online gespeeld. Een voorbeeld is Gamesville. Dit was een casual gaming portaal waar spelers konden kiezen tussen video games als bingo, kaarten, trivia, puzzles... Ook waren zijn een van de eersten die reclame gebruikten om hun video games te financieren. Ze deden dat door hun gebruikers informatie zoals demografische gegevens te laten invullen voordat ze konden spelen, zodat ze gerichte reclame konden sturen.

Een volgende grote ontwikkeling voor de casual games was toen Macromedia, nu Adobe FutureSplash opkocht en het uitbracht als Flash. Plots werd het erg simpel om een casual game te maken, dit was een begin in de grote diversiteit in games die we nu nog hebben. Ook het bekende Bejeweled is begonnen als een Flash game.

Wat me meteen bij het volgende brengt. Niet veel later starten ook de eerste bedrijven die zich specifiek toespitsen op het maken van casual games. Een bekend voorbeeld is PopCap (2000). Een bedrijf dat vandaag nog steeds casual games maakt.

De volgende grote stap was toen het internet wijdverspreid begon te raken. Plots kregen enorm veel mensen toegang tot casual games door ze gratis online te spelen of te downloaden (al dan niet tegen betaling).

En toen in 2006 Nintendo de Wii uitbracht kwam er weer een nieuwe golf van spelers bij. De Wii is zo aantrekkelijk voor velen door zijn makkelijke bediening. De Wii gebruikt echte bewegingen om een spel te besturen, waardoor ze voor velen zonder voorkennis makkelijk te bedienen zijn.

Dan komen we op het heden uit. In de vorige delen heb ik al verteld waar casual gaming op dit moment zit. Het is nog steeds zeer populair en de groep mensen die casual games spelen is zeker nog steeds aan het toenemen. Na de Wii zijn ook de smartphones en tablets hier zeker een oorzaak daarvan. Heel veel mensen hebben zo een toestel en er zijn enorm veel casual games voor te vinden, dus de drempel is heel klein voor veel mensen om er mee te beginnen.

Hier volgen nog wat quotes van game developers.

What is new today is not that a single game reaches a broad audience, but that a large number of games do, and that dedicated distribution channels and video game consoles are reaching beyond the traditional video game audience.
Uit “A Casual Revolution” van Jesper Juul.

A manager from the video game publisher Electronic Arts describes the challenge of creating games for a new audience as a rewiring of the company: ‘‘I was surprised by how wired we were to a particular target audience of 18–34-year-old guys. It was a challenge to change the rule book of designing games for fraternity brothers.’’
Ryan Kim, ‘‘Game Designers Focus on Girls,’’ (2008)

Q: What made Nintendo try to do something dramatically different with the Wii?
F A: Our focus is interactive game play, a whole new way to play, that puts fun back into this business. It allows everybody to pick up and play and isn’t focused on the core21 gamer.
Q: The Wii seems to emphasize the controller, not heavy attention on graphics. Is that by design?
F A: That is exactly by design. Our visuals for Wii will look fantastic, but in the end, prettier pictures will not bring new gamers and casual gamers into this industry. It has to be about the ability to pick up a controller, not be intimi dated, and have fun immediately. The trick is being able to do that, not only with the new casual gamer, but do it in a way that the core gamer gets excited as well.
Uit een interview van Usa Today met Reginald Fils-Aime van Nintendo (2006)

“These are games created for people that weren’t sitting down for hours to play games,’’ said Mr. Tinney of Large Animal. ‘‘They’re taking a break from something they’re doing and play for a few minutes.’’ In contrast to the audience for hardcore games, he said, ‘‘women play these games as much or more than men do.”
Michel Marriott “The Un Doom-Boom” (2003)

“The point is that people play different types of games for different reasons. Expert gamers [synonym for players] play for the longer term rewards of competition and rankings, whereas casual gamers play for the shorter-term rewards of beauty and distraction.’’
Scott Kim ‘‘Games for the Rest of Us,’’ (1998)


Conclusie Casual Games

Waarom zijn casual games interessant voor mij om te ontwikkelen?
Ten eerste zijn de ontwikkelingskosten relatief laag. Hiermee ook het risico. In het stuk over de ontwikkeling van video games zie je dat hoe realistischer een video game is, hoe duurder de ontwikkeling wordt. Je hebt dan een betere game engine of framework nodig en betere software om de onderdelen te ontwerpen. Dan komt er nog bij dat er veel meer werk steekt in iets hyper realistisch dan in iets abstract.

Als we kijken naar de trends die grote studio’s volgen en in welke richting de consoles gaan zien we dat ze blijven inzetten op die realistische vormgeving. Dat is iets waarin wij gewoonweg niet in mee kunnen. Wij hebben het kapitaal en de mankracht hier niet voor. Dus weer een reden om een ander type video games te gaan ontwikkelen.

Een volgend punt is de verdeling. Als je video games wilt verkopen bij een winkelier dan spreek je meteen over redelijk grote oplages. Het is heel moeilijk om dan onafhankelijk te blijven, iets waar veel ontwikkelaars toch naar streven. Het online verdelen van ja video games wordt dan interessant. Een video game online verdelen kost op zich niets. Je betaalt natuurlijk royalties aan de site die jou games verdeelt, maar als de verkoop tegen valt heb je bijna nooit een vaste kost die je er bovenop moet betalen. Dus ook kleine projecten kunnen op die manier verdeeld raken. Dit is heel leuk allemaal voor ons in België. Wij kunnen zo een klein project starten en doordat het internet internationaal is kunnen we met een paar klikken op een website ons product over heel de wereld verdelen.

Nog een reden waarom casual games volgens mij zo interessant zijn is door de opkomst van de smartphones en tablets. Hier lees je in het artikel dat de iPhone en iPad in het bedrijfsleven meer en meer een ondersteunde en gebruikte tool wordt. Wat natuurlijk betekend dat mensen in hun kleine pauzes of tijdens het reizen van en naar het werk tijd hebben om kleine spelletjes te spelen. Het is net voor dit soort korte momenten dat casual games uitermate geschikt zijn. Maar belangrijk is om te weten dat de meeste smartphone gebruikers geen gamers zijn. De video games die ze spelen moeten daarom ook zo gemaakt zijn dat ze toegankelijk zijn voor mensen zonder ervaring met gamen. Weer iets waar casual games perfect op inspelen.

Serious Games

Een tweede pijler in de game design waar ik het over had was de Serious Games. Dit type video games is het makkelijkst te omschrijven door te zeggen dat het een game is met een ander doel dan entertainment alleen. Wat dit doel is hangt van het individuele spel af. Een paar voorbeeld zijn: een spel om leerlingen in een museum zaken bij te leren, een spel om werknemers te leren hoe ze met een nieuw machine moeten omgaan, een spel om studenten te leren leren.. De mogelijkheden zijn eindeloos.

Waarom zet ik dit type games samen met casual games? Omdat volgens mij deze twee pijlers in game design veel met elkaar te maken kunnen hebben. Het belangrijkste volgens mij is dat je voor serious games goed gaat kijken naar casual games. Dat een serious game een doel heeft dat niet puur entertainment is, wil niet zeggen dat het spel niet leuk moet zijn. Integendeel zelfs. De reden dat er serious games bestaan is omdat men bepaalde zaken op een leuke manier wilt brengen. Dus gewoon een bestaande handeling nemen en daar wat game mechanics aan toevoegen is niet voldoende.

In het boek “Gamification by Design” van Cunningham en Zichermann hameren ze erop dat een serious game een een edutainment (educatief) game vooral leuk moet zijn. In het boek willen ze de lezer meegeven dat het mogelijk is om leren leuk te maken, dat leren zelfs leuk moet zijn!

Volgens Ralph Koster, schrijver van “A theory of fun: for Game Design” draait elk spel rond leren. Zelfs bij de meest gewone shooters leer je iets bij. Het is aan ons game designers om te gaan beslissen wat de speler bij leert.

Het hele gegeven van serious games heb ik nu niet uitgebreid onderzocht. Maar het is zeker iets om mee te nemen naar later toe. In de hierboven vernoemde boeken staat zeker genoeg informatie. Als ik dan nog mijn onderzoek naar casual games mee kan nemen dan denk ik dat het perfect mogelijk moet zijn om een degelijk en vooral leuk serious game te maken.

Ik heb een paar interessante artikels gevonden die ik niet ga bespreken maar toch graag mee wou geven.

Serious Games, Playful Business (2011)

Games...and...learing (2009)

Video Games and the future of learing (2004)

Conclusie onderzoek

Op het begin van deze studio wou ik iets onderzoeken als ondersteuning van mijn master project. Omdat mijn master project zich in een virtuele ruimte bevind leek het me logisch om daar wat rond te zoeken. Ik wou kijken hoe ik een meerwaarde kan bieden aan mijn project, en wou dat doen door de geometrie van de virtuele ruimte te onderzoeken. Ik wou de grafische laag van een spel afpellen om de basisgeometrie te bekijken. Maar daar was ik dus mis. Met die laag af te pellen bleef ik uiteindelijk toch in diezelfde laag hangen, want de basisgeometrie maakt daar even goed een deel van uit.
Ik ging er ook al van het begin van uit dat mijn onderzoek een meerwaarde zou bieden, omdat ik die meerwaarde er al aan koppelde. Als ik echt een virtuele ruimte interessanter wil maken dan moet ik niet kijken naar die virtuele ruimte zelf, maar naar hoe mensen daar mee interacteren.

Dan kom ik eigenlijk bij de echte achterliggende laag in een computer game. De Gameplay. Het is dit wat bepaalt welke impact een virtuele ruimte op een speler gaat hebben.

Ook ging ik er als vanzelf vanuit dat 3D ruimtes het belangrijkst zijn. Maar tijdens mijn onderzoek heb ik gemerkt dat 2D helemaal nog niet weg is. Integendeel, 2D is zelf heel vaak nog de aangewezen keuze om bepaalde zaken simpel aan de man te brengen. Het gebruiken van 3D betekend ook niet automatisch een grotere immersie. Voor immersie te verkrijgen moet je immers met veel meer zaken rekening houden. Maar ook het onderzoek naar immersie brengt me veel te ver en is niet iets dat ik tijdens deze studio wou bewerkstelligen.

Wat ik heb uiteindelijk geleerd? Dat casual en serious games iets is waar ik zeker toekomst in is. Ik heb ook een deel puntjes onderzocht waar ik vind dat een casual game en misschien een serious game aan moeten voldoen. Maar vooral heb ik een basis gelegd voor mijn eigen onderzoek dat ik ga blijven doen, om te streven naar betere en leukere games.


Bronnen

Boeken

Cunningham, C., Zichermann, G. (2011) Gamification by Design.
Sebastopol, CA: O’Reilly Media

Adams, E. (2010) Fundamentals of Game Design.
Berkeley, CA: New Riders

Juul, J. (2010) A Casual Revolution: Reinventing Video Games and Their Players.
London: The MIT Press

Rogers, S. (2010) Level up! The guide to great video game design.
West Sussex: John Wiley & Sons

Koster, R. (2005) A Theory of Fun: for Game Design.
Scottsdale, Arizona: Paraglyph Press, Inc.

Artikels

Zuurmond, J. (2011) Serious Games, Playful Business
Universiteit Utrecht

Shute, V.J. (2009) Games...and...learning

Shaffer, D.W., et al. (2004) Video games and the future of learning.
University of Wisconsin-Madison

Internet

Feltham, J. (2012, 13 januari) That Videogame Blog. Free-to-play transition sees 300% rise in Everquest II players.
http://www.thatvideogameblog.com/2012/01/13/free-to-play-transition-sees-300-rise-in-everquest-ii-players/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+ThatVideogameBlog+%28That+VideoGame+Blog%29

Juuso (2012, 13 januari) Game producer blog. My one hour Fallout 2 gaming session and bitching about lack of auto-save
http://www.gameproducer.net/2012/01/13/my-one-hour-fallout-2-gaming-session-and-bitching-about-lack-of-auto-save/

Anoniem (2012, 11 januari) Develop. FEATURE: Making money with free games.
http://www.develop-online.net/news/39467/FEATURE-Making-money-with-free-games?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+developmag%2Fifbh+%28Develop%29

Wakabayashi, D. (2012, 10 januari) The Wall Street Journal. Sony Doesn’t Plan To Unveil A New PlayStation At Key Trade Show
http://blogs.wsj.com/digits/2012/01/10/sony-doesnt-plan-to-unveil-a-new-playstation-at-key-trade-show/

Lai, R. (2012, 8 januari) Engadget. Lenovo's 55-inch IdeaTV K91 is the world's first Android Ice Cream Sandwich TV
http://www.engadget.com/2012/01/08/lenovo-ideatv-letv-k91-android-ice-cream-sandwich/

Anderson, R. (2012, 6 januari) That Videogame Blog. Valve details 2011 Steam growth; sales up 100% for 7th consecutive year.
http://www.thatvideogameblog.com/2012/01/06/valve-details-2011-steam-growth-sales-up-100-for-7th-consecutive-year/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+ThatVideogameBlog+%28That+VideoGame+Blog%29

Anoniem (2012, 6 januari) Gamespot UK. Next Xbox tablet-based.
http://uk.gamespot.com/special_feature/2012-predictions/image-feature/index.html?image=1

Anderson, R. (2012, 4 januari) That Videogame Blog. Super Meat Boy sells a million.
http://www.thatvideogameblog.com/2012/01/04/super-meat-boy-sells-a-million/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+ThatVideogameBlog+%28That+VideoGame+Blog%29

Feltham, J. (2012, 4 januari) That Videogame Blog. Kojima “unsure” how Japan can compete in shooter-focused market.
http://www.thatvideogameblog.com/2012/01/04/kojima-unsure-how-japan-can-compete-in-shooter-focused-market/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+ThatVideogameBlog+%28That+VideoGame+Blog%29

Senior, T. (2012, 3 januari) PC Gamer. Steam hits five million concurrent players.
http://www.pcgamer.com/2012/01/03/steam-hits-five-million-concurrent-players/


Morganti, E. (2011, 26 december) 1UP. How Retail Games are Made
http://www.1up.com/features/how-retail-games-are-made

Bishop, T. (2011, 12 december) GeekWire. PopCap’s secret? A willingness to kill games if they’re not fun
http://www.geekwire.com/2011/popcap#utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+geekwire+%28GeekWire%29

Walker, J. (2011, 12 december) Rock, Paper Shotgun. Void: A potential idea for a portal 3?
http://www.rockpapershotgun.com/2011/12/12/void-the-new-idea-for-a-portal-3/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+RockPaperShotgun+%28Rock%2C+Paper%2C+Shotgun%29

Crossley, R. (2011, 7 december) Develop. The new PC platform for indies only.
http://www.develop-online.net/features/1490/The-new-PC-platform-or-indies-only

Anoniem (2011, 24 november) BeCommerce. BeCommerce X-mas Trends 2011.
http://www.becommerce.be/upload/BeCommerce%20X-mas%20Trends%20201120120105164416.pdf

Anoniem (2011, 23 november) DVO. On-line verkoop in België eindelijk volwassen
http://www.dvo.be/artikel/35710/on-line-verkoop-in-belgie-eindelijk-volwassen/

Senior, T. (2011, 19 oktober) PC Gamer. EA on Origin: “over five million people are using it on a daily basis”
http://www.pcgamer.com/2011/10/19/ea-on-origin-over-five-million-people-are-using-it-on-a-daily-basis/

Brightman, J. (2011, 22 september) Industrygamers Social Gaming has led to 50% average decline in money spent on console games - Study
http://www.industrygamers.com/news/social-gaming-has-led-to-50-average-decline-in-money-spent-on-console-games---study/

Takahasi, D. (2011, 22 september) VentureBeat. Study shows social gamers spend less time and money on console games
http://venturebeat.com/2011/09/22/study-shows-social-gamers-are-spending-less-time-and-money-on-traditional-console-games/

Perez, S. (2011, 16 augustus) TechCrunch. What iOS & Android Gamers Actually Spend Money On
http://techcrunch.com/2011/08/16/what-ios-android-gamers-actually-spend-money-on/

Senior, T. (2011, 6 juli) PC Gamer. Paradox sales are 90% digital, “we don’t really need retailers any more” says CEO
http://www.pcgamer.com/2011/07/06/paradox-sales-are-90-digital-we-don’t-really-need-retailers-any-more-says-ceo/

Francis, T. (2011, 27 mei) Pentadact. What makes games good?
http://www.pentadact.com/2011-05-27-what-makes-games-good/

Cobbett, R. (2011, 12 mei) PC Gamer. The cheapest downloadable games to buy on PC
http://www.pcgamer.com/2011/05/12/the-cheapest-downloadable-games-to-buy-on-pc/

Crossley, R. (2011, 3 januari) Develop. IndieCity extends deadline for royalty offer.
http://www.develop-online.net/news/39409/IndieCity-extends-deadline-for-royalty-offer?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+developmag%2Fifbh+%28Develop%29

Senior, T. (2010, 20 september) PC Gamer. Digital downloads more popular than boxed sales in US
http://www.pcgamer.com/2010/09/20/digital-downloads-more-popular-than-boxed-sales-in-us/

Kim, R. (2008, 6 oktober) SFGate. Game designers focus on girls
http://articles.sfgate.com/2008-10-06/business/17137285_1_casual-games-female-gamers-game-sales

Casey, K.P. (2006, 15 augustus) USA Today. Nintendo hopes Wii spells wiinner
http://www.usatoday.com/tech/gaming/2006-08-14-nintendo-qa_x.htm


Marriott, M. (2003, 26 juni) The New York Times. The Un-Doom Boom.
http://www.nytimes.com/2003/06/26/technology/the-un-doom-boom.html?pagewanted=all&src=pm

Kim, S. (1998) Scott Kim. Games for the rest of us: puzzles, board games, game shows.
http://www.scottkim.com/thinkinggames/cgdc98.html

Dit is ook een manier om gebruik te maken een een game engine.

Still Life from Scott Garner on Vimeo.

Hier gebruikt Scott Garner Unity 3D om een interactief schilderij te maken. Meer details vind je hier.

Zeker een interessant concept!

De kerstperiode is net achter de rug en ik kom dit gadget tegen dat onder de boom van iedere mobile gamer had moeten liggen. Slechte timing.

Dit is de Fling van Ten One Design, dit is een analoge joystick voor de iPad (en andere tablets) die het gevoel en de controle geeft van een meer traditionele joystick zoals je die op de controllers van consoles vind.

Oh en wat vind je van de nieuwe joystick die logitech heeft uitgebracht voor de iPad? Echt innovatief is dit. Jammer genoeg heeft Ten One Design het patent van de joystick nog niet kunnen doorvoeren.

Zoek de verschillen. (zelfs de product foto's zijn hetzelfde..) Als je twijfeld, boven is de Fling, onder is die van Logitech.

En als je niet beschikt over een tablet en deze joystick wat te groot vind voor jouw smartphone, geen nood, daar hebben de makers aan gedacht. Dit is de Fling Mini, speciaal voor toestellen met een kleiner scherm.

Welke video games zijn hiermee compatibel? Op hun website staat een hele lijst (waar ook gebruikers dingen aan kunnen toevoegen) maar in principe elk game dat gebruik maakt van een virtuele joystick.

De Video Game industrie op dit moment.

Verdeling

En dan kom ik bij het laatste aspect waar ik iets over wil vertellen, een belangrijk aspect, namelijk hoe je je video games kan verkopen.

Traditioneel worden games in kleinhandels verkocht. Dit kunnen gespecialiseerde winkels als de Game Mania, speelgoed winkels als Bart Smit of gewoon grootwarenhuizen als de Carrefour zijn.

Het online verkopen van video games bestaat ook al lang, maar vroeger was dat redelijk omslachtig. Het betalen, downloaden en unlocken van de games bleek soms lastig en zorgde ervoor dat de grote meerderheid daar niet toe geneigd was. Maar de laatste jaren begint dit te veranderen.

En dat is goed nieuws want het is voor game developers aantrekkelijk om video games online te verdelen. Om te begrijpen waarom kan je in dit artikel lezen wat er allemaal bij komt kijken om een video game in de winkelrekken te krijgen.

Buiten de eigenlijke prijs van het produceren van een DVD met doosje en cover plus verzending, komt er ook bij dat je als game developer een maand of drie moet wachten voordat de winst binnen komt rollen. Dit betekend dus dat je de kosten voor het produceren en verdelen van het medium op voorhand moet kunnen betalen. Zo zijn er nog verschillende moeilijkheden met het verdelen van een fysiek medium zoalsja kan lezen in het artikel. En om de dingen nog erger te maken worden de doosjes met DVD ook nog minder interessant om te kopen. Vroeger bevatten de doosjes nog dikke kleurrijke boekjes met concept art en uitleg over het spel etc. Dat is door de jaren heen ook verandert en vaak heb je nog enkel een dun boekje met wat korte uitleg en disclaimers. Natuurlijk heb je ook de zogenaamde “collectors edition” die wel populair zijn en dit misschien ook gaan blijven. In deze speciale edities vind je wel alle verzamelmaterialen, boekjes, beeldjes, artwork etc. in terug. Veel mensen kopen dan dit fysiek medium enkel alleen al voor de verzamel waarde.

Ook kan je in het artikel lezen dat ze verwachten dat de online verkoop volgend jaar (2013) de gewone verkoop gaat overstijgen. Volgens dit artikel heeft de online verdeling van video games in Amerika de gewone verkoop in de eerste helft van 2010 al overstegen.

Dit alles is goed nieuws vinden in ieder geval een paar game developers. Zo kan je in dit artikel lezen dat de CEO van Paradox Interactive, Fredrik Wester, zegt dat online verkoop ongeveer 90% van hun totale omzet bedraagt. En dat is een goede zaak volgens deze Wester omdat de winkels vaak de creativiteit tegenhielden. Zo stelt hij dat mensen soms klagen dat er zoveel sequels uitkomen, en hij beweert dat dit komt doordat winkeliers graag sequels zien en daar naar vragen. Als ze online kunnen verkopen dan kunnen ze zelf beslissen wat ze maken.

Dat de online verkoop van video games gaat stijgen is volgens mij ook onvermijdelijk. Als we kijken naar cijfermateriaal van de online verkoop in het geheel zien we dat dit ook blijft stijgen. Zo kan je hier lezen dat de online verkoop in België voor 2011 verwacht werd met 40% te stijgen. Vooral ook tijdens de eindejaarsperiode werd er een stijging verwacht zoals dit artikel meld.

Als je video games online wilt kopen of verkopen dan ga je onvermijdelijk al van Steam gehoord hebben. Steam is een dienst van game developer Valve, bekend van games als Half Life en Portal. Steam is in 2002 ontwikkeld door Valve als oplossing om hun spel Counter Strike beter te kunnen updaten. Op het begin werd Steam enkel gebruikt om hun eigen video games te verdelen en het update proces te vergemakkelijken, maar in 2005 verschenen de eerste video games van andere developers.
Dat Steam het ondertussen goed doet kan je in dit artikel lezen. Zo kan je op dit moment 1800 video games kopen op Steam. 40 miljoen mensen hebben er een account op. Tijdens de feestdagen zijn er op momenten meer dan 5 miljoen mensen gelijktijden online geweest. De verkoop van Steam is al zeven jaar op rij 100% gestegen etc.

En natuurlijk heb je buiten Steam nog andere online verdelers. Een recente nieuwkomer op de markt is EA’s eigen Origin. EA beweert dat hun dienst na nog geen 5 maanden al 5 miljoen actieve gebruikers heeft zoals je hier kan lezen. Al heeft Origin nog wat probleempjes waar veel mensen niet mee opgezet zijn. Maar ach, zoals Peter Moore zei tijdens een presentatie over Origin: “And like any piece of software, and I worked at Microsoft for enough years to say this, you launch software and continue to polish it, upgrade it, get feedback and make it better.” Natuurlijk is Windows wel dé referentie als het gaat over afgewerkte producten leveren...

Ook voor Indie developers zijn er interessante diensten aan het opkomen. Zo kan je hier een artikel lezen over een nieuwe dienst: IndieCity. Hier probeert men om Indie developers een even grote kans op succes te geven dan de al wat meer gevestigde developers. Om het nog aantrekkelijker te maken houden ze regelmatig acties zoals deze waar ze de royalties die ze vragen per verkoop tijdelijk laten zakken van 15% naar 10%.

Buiten deze heb je natuurlijk nog een heel deel andere diensten op de computer. Kijk bijvoorbeeld naar Gamefly, Good old Games, Gamersgate, Gamestop of Onlive. Ook op de consoles wordt het online verkopen steeds meer gepromoot. Zo is er de Playstation Store, Xbox Live en de Wii Shop Channel. Met dat de consoles steeds meer ingebouwd geheugen krijgen, de verbindingssnelheden omhooggaan en het aanbod groter wordt, kan je makkelijk en snel een spel online kopen en iets later spelen.

Maar er is een deel van het verhaal wat ik tot nu had overgeslagen. Ik heb het gehad over de traditionele video games die op de pc draaien. Maar er is een groot publiek aan het opkomen die video games spelen op mobiele apparaten zoals smartphones en tablets.
De verdeling daarop is uitsluitend digitaal. Een video game voor op de iPad kan je gewoon niet in een doosje kopen, enkel downloaden via de App Store. Ook Android met zijn Android Market heeft al een enorm aanbod aan video games, heel vaak nog gratis ook.

Maar ok, we zien dat de online verkoop van video games steeds beter gaat, maar wat betekend dat voor ons als game developers? Ten eerste is het leuk om te weten dat we weinig moeten afstaan als we een video game online verdelen. De royalties die je moet afstaan wegen meestal niet op tegen het grote aantal gebruikers die het spel te zien krijgen door de online verdeler.

Vooral voor indie developers zijn online verdelers erg belangrijk. Vaak kost een indie spel maar een euro of 3, en hierdoor is de drempel laag voor veel mensen om het spel een kans te geven. Als het spel dan ook nog makkelijk te kopen en downloaden is dan is er helemaal niets dat hun tegen houdt. hier ook nog een artikel over Steam en dat ze indie developers best goed behandelen. En zoals je kan lezen in dit artikel zijn er vaak veel acties te vinden op Steam en andere online verdelers. Dit is handig omdat dit veel mensen naar het platform lokt en zo komen ze ook de anders misschien onbekende indie games tegen.

De trend naar meer digitale verkoop vind ik zeker positief. Dit betekend dat kleine game developer studio's hun video games samen met de grotere kunnen verkopen en bijna evenveel aandacht kunnen krijgen. Er zijn veel video games van kleine producties die naar gameplay en gewoon puur naar plezier zeker niet moeten onderdoen voor AAA games. En vaak nog een heel stuk goedkoper zijn ook.

EDIT: Ik las net nog een artikel dat ook de tweedehands markt van video games eigenlijk helpt om publishers meer te "dwingen" om digitaal te gaan verkopen. De winsten van tweedehands video games die verkocht worden zijn puur voor de winkels die die games tweedehands verkopen. De game developers en de publishers hebben hier niets aan. Sommige developers willen dan ook meer video games digitaal verkopen, dan blijven de winsten voor de gene die er het werk in hebben gestoken. Andrew Oliver, the mede oprichter van Blitz Games Studios zei vorig jaar zelfs dat de tweedehands verkoop van video games erger is dan de piraterij ervan. Meer hierover kan je hier lezen.

EDIT 2: Een nieuw bericht over de tweedehands markt. In dit artikel kan je lezen dat er speculaties zijn dat de nieuwe xbox geen tweedehands games meer aanvaard. Hoe dat juist in zijn werk gaat weten ze nog niet. Maar dat zou een grote klap zijn voor veel mensen die geen €50-65 willen betalen of 2 jaar willen wachten tot de prijs gezakt is.
Maar ook games die digitaal zijn aangekocht kunnen niet meer terug verkocht worden. Wat dit betekend voor de game sector valt nog af te wachten.

De conclusies van deze oriëntatie kan je lezen in mijn volgende post.

De Video Game industrie op dit moment.

Ontwikkeling

Een tweede aspect dat mijn aandacht vraagt is de programma’s die gebruikt worden om video games te maken. Zijn er zaken die ik in het oog moet houden? Zijn er vernieuwingen die ik moet opvolgen? Deze programma’s zijn belangrijk, ik ga er uiteindelijk een hele hoop tijd mee moeten werken, en de beste zoeken is soms niet even gemakkelijk.

Ik ga ze niet allemaal uitgebreid bespreken, en ik ga er een hoop overslaan, maar ik wou me focussen op de meest toegankelijke programma’s. Welke tools heb je allemaal nodig om een video game te maken en hoeveel gaat dat kosten?

Normaal gezien heb je voor een video game te maken een aantal software pakketten nodig. Ten eerste ga je liefst willen beginnen met een tekenpakket waar je concept art in kunt maken, maar later ook de texturen voor op de 3D modellen en het promotie materiaal voor het spel.
Als je concept art hebt gemaakt ga je die willen omzetten in 2D of 3D modellen.
Eens je die modellen klaar hebt ga je die liefst willen importeren in een game-engine. Dit is waar er van een idee een video game wordt gemaakt. Hierin programmeer je de regels en zorgt je dat de speler met het spel in interactie kan gaan. Natuurlijk kan je je eigen engine schrijven maar dat is erg veel werk en wordt weinig gedaan. De meeste game-engines laten genoeg ruimte zodat je die engine kunt aanpassen en vormen naar de eisen van het project waar je mee bezig bent.

Het meestgebruikte tekenpakket is waarschijnlijk nog steeds Adobe Photoshop. Dit pakket kost je snel een € 800, wat voor een beginnende ontwerper niet weinig is. Maar er is een alternatief dat meer en meer voorstanders krijgt, en bovenop nog gratis is ook: Gimp. Dit is een freeware alternatief voor Photoshop, natuurlijk minder krachtig en bevat veel minder functies meer alles behalve de meer toegepaste zaken zou je er ook mee moeten kunnen. Uiteraard is Gimp niet de enige maar wel het meestgebruikte alternatief voor Photoshop.

Als de concept art klaar is wil je dat omzetten in modellen die gebruikt kunnen worden in de game-engine. Zoals ik al zei er zijn 2 mogelijkheden, 2D of 3D (je hebt ook 2,5D, dat is een 3D spel dat ja maar langs één kant ziet, maar die modellen zijn evengoed in 3D gemaakt).

Er is (of er komt) een nieuwe tool voor 2D objecten en personage makkelijk te kunnen maken. Deze tool is gemaakt door een van de grote namen in de game industrie: Ubisoft. Ze komen (hopelijk) binnenkort uit met hun UBIart framework. Dit is een programma om snel beweegbare en animeerbare modellen te maken zoals je kan zien in het filmpje hieronder. Deze tool heeft de potentie om een hele hoop mensen aan te zetten om 2D video games te gaan maken. Er kan maximaal op de game art worden gefocust en deze tool zorgt dat de technologie bijna vanzelf komt. Dit is iets om naar uit te kijken. (ook bedankt aan Jorre voor dit onder mijn aandacht te brengen)



Als je een game wilt maken in 3D zijn er ook niet zo veel opties. Er zijn een hele hoop gratis 3D pakketen en sommige werken ook erg goed, maar veel missen belangrijke elementen om een 3D model te maken dat geschikt is voor in een game-engine te importeren. Als je dus een 3D model wilt maken voor in een video game dan kan je kiezen tussen de twee meestgebruikte pakketten, beiden van Adobe, namelijk 3ds Max en Maya.
Beiden kosten over de €4000 en zijn daarom al snel een grote investering voor beginnende game developers. Welke van de twee de beste is, is moeilijk te zeggen, maar het is vaak een kwestie van voorkeur. Maar er is ook nog een derde optie, een gratis 3D pakket genaamd Blender. Dit is waarschijnlijk het krachtigste gratis 3D pakket dat er is, al zijn er zeker minder opties voor handen dan in de betalende pakketten. Maar dit maakt wel een goede optie voor startende game developers.

Dan kom je aan de game-engine. Dit is een belangrijk deel van een video game omdat hier alles in wordt geprogrammeerd. De game-engine zorgt ervoor dat je spel interactief wordt en hierin wordt ook de gameplay “gemaakt”. Er zijn een hele hoop game-engines en ik heb niet de pretentie ze allemaal te kennen. Of zelfs maar de helft. Misschien nog minder. Maar ik wil in ieder geval de belangrijkste/voornaamste bespreken. Er zijn vooral 3 grote spelers op de markt die voor mij interessant zijn.
Om te beginnen heb je de Unreal Engine van Epic Games. Deze engine is in 1998 geschreven voor de First-Person Shooter Unreal. Daarna hebben ze de Enige blijven ontwikkelen en uiteindelijk open gesteld voor het publiek. Het belangrijkste voor ons als game developers is natuurlijk de Unreal Development Kit (UDK). Dit is een development framework, net zoals UBIart dat is, waar je video games kunt maken die met de Unreal Engine werken. De Unreal Engine is een zeer populaire game-engine omdat die zeer krachtig is. UDK zelf is ook zeer populair omdat het zo makkelijk werkt. Vooral programmaren in UDK is makkelijk omdat de game-engine een groot stuk voor u doet, je kan op een visuele manier de code ordenen, zo moet je zelf maar een minimale kennis van coderen hebben. De UDK kan gratis worden gedownload en gebruikt, maar Epic Games werkt met een royalties systeem. Ze vragen 25% van de omzet boven 50.000 US dollars, berekend per kwartaal per titel.



Een andere optie is de CryENGINE van Crytek. Deze engine is origineel ontwikkeld als technische demo voor de grafische kaarten van nVidia, maar nadat Crytek het potentieel erin zag zijn ze het ook beginnen ontwikkelen als game-engine. de CryENGINE is vooral op grafisch vlak erg sterk. Sinds een paar maanden is er ook een SDK (software development kit, zoals de UDK) uit voor deze game-engine. De CryENGINE 3 is wel een stuk duurder dan de Unreal Engine. De SDK is ook gratis maar enkel voor niet-commercieel gebruik. De prijs van de laatste versie kon ik niet vinden maar de vorige versie kostte $500 000. Niet echt voor kleine projecten dan.



Een laatste game-engine die ik interessant vind is Unity. Unity is een game-engine van het gelijknamige bedrijf, en is gericht op een andere markt. Dit is vooral te zien aan de prijs. De commerciële versie van Unity kost €1050, een heel verschil met de CryENGINE. Als je voor iOS of Android wilt ontwerpen kost het je wel nog eens €280 standaard of €1050 voor de pro versie extra per stuk. Maar zelfs dan is het nog erg goedkoop. De Unity engine is wel de minst krachtige van de 3, maar daartegenover staan vele andere voordelen. Deze game-engine is echt gericht op kleine bedrijven, zo is er bijvoorbeeld een altijd groeiende community rond. Unity heeft ook een Asset store waar je stukjes code, texturen, models, etc. van andere ontwerpers kunt kopen. Zo kan je met minder personeel toch interessante video games ontwerpen. Ook de samenwerking tussen mensen uit de community en de makers van de game-engine is zeer nauw. Het is al vaak gebeurt dat iemand iets te koop aanbied op de Asset store dat Unity zo interessant vind dat ze het ofwel overkopen ofwel die persoon een job aanbieden.



Er zijn nog verschillende andere programma’s die kunnen worden gebruikt. Je kan bijvoorbeeld een programma gebruiken om Normal Maps te maken, of voor UV maps te ontplooien. Nog een populair software pakket is Zbrush van Pixologic. Dit programma kan je gebruiken om 3D sculpturen te maken, maar ook om Normal Maps te maken die extra details toevoegen aan je 3D model in een game-engine. Maar deze programma’s zijn niet essentieel voor een video game te maken dus die laat ik even achterwege.

Als je een video game wilt ontwerpen heb je dus verschillende opties. In principe kan je volledig gratis beginnen met video games te ontwerpen als je Gimp, Blender en Unity gebruikt. Dit maakt de drempel voor veel mensen om in de industrie te stappen natuurlijk erg klein! Dat betekend dat er veel concurrentie is, maar ook dat er veel mogelijkheden zijn. Video games op zich kunnen er alleen maar door verbeteren, wij moeten dan zorgen dat we onze creativiteit kunnen gebruiken om te concurreren op vlakken waar we goed in zijn.

Persoonlijk denk ik niet dat het nodig is om veel geld tegen een project aan te gooien. Als je duurdere programma’s en game-engines gebruikt dan gaat het eind resultaat er waarschijnlijk afgewerkter uit zien. Maar dat betekend niet dat het mooier is, en dat betekend al helemaal niet dat een video game succesvol is!

Zoals Jesper Juul in zijn boek A Casual Revolution zegt, de trend die zich nu ontplooit met grote game studio’s en nog grotere budgetten kan zich zo in de toekomst niet verder zetten. Hij gelooft sterk dat er een verandering gaat komen en ik denk dat kleinere studio’s daarin ook een belangrijke rol kunnen spelen.

Hier nog een game review voor jullie. Deze gaat misschien niet bij iedereen in het juiste keelgat schieten, so be it. Deze review van Tim Bray gaat over Skyrim (Bethesda), over waarom hij een character tot level 17 heeft gebracht, en daarna is gestopt. Uit verveling. En ik moet hem gelijk geven.

I bought it for the houseguests over Christmas, got mildly hooked, took a character to level 17, but that’s it, I’m bored.

Tech & production · The achievement is stupendous. The world is vast, open, and visually compelling in a way not remotely equaled by anything I’ve seen. In Skyrim you’ll regularly find yourself pausing just to admire a view.
The combat graphics are believable and fun; watching the slo-mo of your character leaping onto a dragon’s head to plant the two-handed axe has gotta make you smile.
Also, the quests and dangers are (mostly) nicely scaled so that the ones you find are within your reach, and the puzzles are (mostly) soluble given the evidence immediately to hand.

Art & Aesthetics · Those who still claim games cannot partake of the arts really need to get with this millenium; I feel no discomfort inserting this header.
For me, the best part was the game’s measured, unforced, even slow at times, pace. Yes, you will spend the next half hour working your way across rough, craggy, and very beautiful countryside to get where you’re going. And yes, you will stand still and listen to a lengthy monologue from some bandit chief, or maybe Paarthurnax.
The game will throw enough interesting side-quests into the cross-country trek, and interesting back-story into the monologue, that you won’t be bored. It may not equal the heights of a long single-take by Antonioni or Tarkovsky, but it is an all-too-rare appreciation of the virtues of sinking into the flow of elapsed time, of just Being Here Now.

Also, I have to tip my hat to the visual virtuosity of Blackreach; I was nodding my head in admiration as I ran around killing things.

Failures · There are two, such that I’m not playing this thing for more than a couple of weeks. First, the big bet is on breadth and scale, not intensity. The breadth and scale are amazing, but there’s no single story arc that will glue you to the keyboard the way that fighting your way into Diablo’s (or a sibling’s) lair will, or (in this century) matching wits with GLaDOS.
Maybe one day someone will build an immersive open-world environment that competes successfully with relatively linear author-has-the-steering-wheel storytelling. Me, I’m a storyteller and can’t imagine where you’d start on that project; but I hope someone is. Hard to see how you’d do it cheaply though.
Having said that, Skyrim’s big problem is loneliness. I want some buddies there with me, so my tank has a healer and an archer along for support while I’m mano a mano with Alduin. Also so we can crack profane cynical jokes. The next step is screamingly obvious; combining this sort of scale and visual intensity with real people having fun together.

Strategy and Tactics · Up till now, in role-playing contexts I’ve tended to build “glass cannons”; characters with overwhelming attacking power that crumple if someone gets close enough to touch. I can’t remember having made a deliberate policy choice; perhaps I’m still influenced by the Amazon having been clearly the best Diablo II character.
This time, on a whim, I built the purest of pure tanks: a Nord specializing in two-hand axes. If I were doing it again the only thing I might change is swords not axes.
But it works pretty well. You pour almost all your points into Health and a few into Stamina, you find a Companion who’s got high-octane ranged attacks (I recommend Marcurio), you put most perks into Two-handed, with a few in Heavy Armor and maybe Blocking.
You totally have to do the Greybeards quest and get the Unrelenting Force shout.
There are very few enemies who can survive the combination of that shout, well-placed, followed up by a few two-handed power attacks, while your companion blasts them from a distance. This notably includes most of the ordinary dragons you’ll encounter as you quest around.

My Exit · I ran into some boss who pwned me the first couple of times in, so I hit the wiki and read up on a few strategies to get past him, and realized they’d take a half-hour each and be boring. I play games to escape boredom.
The release price of Skyrim feels a little high to me, and the quality a little low, for a single player. For a houseload of houseguests, it was just fine.
But I do suspect that some of the highest-impact games of the future are going to have learned its lessons of scale and pace


Hier vind je het artikel.

Zoals ik in de vorige post al aanduidde, ik wou die Shooters niet gaan onderzoeken omdat ik daar gewoon niets in zie. Als ik video games als Call of Duty analyseer en kijk waar ze slecht in scoren, dan weet ik waar ze slecht in scoren. Verder heb ik er voor mij weinig aan. Waarom? Omdat een ander type video games mij interesseert en waar ik toekomst in zie.

Ik ben daarom dan ook eerst veel ruimer gaan kijken naar de trends in de video game industrie op dit moment. Hierna ga ik dan proberen mijzelf in deze industrie te plaatsen op een manier die het beste mijn capaciteiten en mogelijkheden gebruikt.

De Video Game industrie op dit moment.

Technologie

Een eerste aspect van de video game industrie dat ik ga bekijken is de altijd evoluerende hardware en technologie die er achter zit.

Een eerste belangrijke punt is dat we bijna op het einde zitten van een console tijdperk. Er zijn traditioneel drie grote spelers die consoles maken, Sony (PS3), Microsoft (Xbox 360) en Nintendo (Wii). Nintendo heeft recent een nieuwe console voorgesteld, de Wii U die je kan zien in het filmpje hieronder. De grootste vernieuwing van de Wii U is de nieuwe controller met touch screen. Hierdoor wordt de Wii U een combinatie van de al iets minder traditionele Wii console en een tablet. De controller van de Wii U kan ook los als tablet gebruikt worden als de televisie even bezet is. Wat er verder nog allemaal mee gedaan kan worden zie je in het filmpje.



Traditioneel gezien blijven de andere console makers liefst niet te ver achter als er een nieuwe console wordt voorgesteld, uit schrik dat de markt te snel naar die kant gaat leunen, dus wordt verwacht dat Sony en Microsoft niet lang achter gaan blijven. Er zijn al geruchten dan Microsoft voor de nieuwe Xbox ook een soort tablet invoermethode gaat voorzien. Dit gerucht lijkt ook ondersteunt te worden doordat Microsoft sterk aan het inzetten is op een eenmaking tussen zijn computer besturingssysteem, zijn mobiele besturingssysteem en zijn console met de Windows 8 Metro interface die op alledrie terug komt.
Sony daarentegen lijkt nog niet meteen uit te komen met een nieuwe versie van zijn console de Playstation. In een interview vertelde Kaz Hirai, woordvoerder bij Sony, dat ze altijd hebben voorzien dat de PS3 een tienjarige levenscyclus heeft, en Sony ziet niet meteen een reden om zich te haasten voor een nieuwe console uit te brengen.

Wat kunnen we dan verwachten als de nieuwe consoles van Sony en Microsoft uitkomen? Het is natuurlijk moeilijk om in de toekomst te kijken, maar het is logisch dat Sony en Microsoft weer sterk gaan inzetten op verbeterde grafische mogelijkheden en processor kracht. Dit kan ook goed samenvallen met de nieuwe beeld standaard die binnenkort in de winkels gaat verschijnen, namelijk de Ultra HD, dit is 16 keer normale HD! De UHDV (Ultra High Definition Video) is speciaal ontwikkeld voor displays die groter zijn dan 60 inch. En als het van de televisie makers afhangt heeft binnen een paar jaar iedereen een televisie van meer dan 60 inch in de huiskamer hangen. een voorbeeld van UHDV zie je in het filmpje hieronder.



Een volgende aspect waar de technologie niet stilstaat is in de mobiele apparaten. Zo komen stilaan de eerste tablets met Nvidia’s Tegra 3 chip, een Quad Core chip, in de winkelrekken (zoals de Asus Transformer Prime). Ook smartphones hoeven niet meer lang te wachten (zo komt bijvoorbeeld de HTC Edge in februari uit met een Tegra 3)

Dit betekend dat Mobile Gaming weer een sprong vooruit kan maken. De grafische rekenkracht die in een behuizing van 0,8mm dik past is ongelofelijk. Een voorbeeld hiervan zie je in het filmpje hieronder. Dit is een spel waar je aan paar jaar terug een serieus snelle computer voor moest hebben, maar nu dus op een tablet te spelen.



Maar niet alleen tablets en smartphones profiteren van die snellere kleine chips van makers als Nvidia, er worden volop nieuwe toepassingen bedacht. Zo kan je op Engadget lezen dat Lenovo binnenkort een 55 inch televisie uitbrengt die ook een mobiele chip heeft, namelijk de Snapdragon van Qualcomm. Hierdoor kan de televisie de laatste versie van Google’s Android, namelijk 4.0 Ice Cream Sandwich draaien. Dit tovert de televisie om tot een media en gaming platform dat tot voor kort ongekend was. Of het idee gaat aanslaan weten we over een paar maanden.



En er wordt niet alleen Android op televisies gedraaid. Het Noors bedrijf FXI heeft een prototype waar je een volledige versie van Android hebt op een apparaat ter grootte van een USB stick, inclusief Dual Core chip! Meer lezen hierover kan je hier.

Bekijk ook zeker mijn vorig bericht over Een nieuw concept van Razer: Project Fiona!

Natuurlijk zijn dit niet alle vernieuwingen, het is onmogelijk om alles op te sommen waar de industrie mee bezig is, maar dit is al een leuk overzicht. Het wordt in ieder geval duidelijk dat de Game Industrie in ieder geval op hardware vlak in de toekomst sterk gaat evolueren. Of de kwaliteit van de video games even goed mee evolueert? Daar zijn onder andere wij als game developers mede voor verantwoordelijk!

EDIT: Voor wie de toekomst van tv's boeiend vind: hier een artikel over Sammsung's visie van de (nabije) toekomst van tv's.

Zoals sommigen allicht wel weten is de Consumer Electronics Show (CES) in Las Vegas volop aan de gang (10-13 januari)

De CES staat elk jaar garant voor een deel interessante (en ook erg veel minder interessante) nieuwe producten. Zo komt Razer (bekend voor Gaming accessoires als muizen, toetsenborden, headsets maar recent ook gaming-laptops) met een nieuw concept: een hybride tussen een tablet en een gaming-pc.

Dit nieuwe product is nog in de concept fase en noemt voorlopig Project Fiona. Dit gaming tablet heeft al voor heel wat discussie gezorgd, er zijn evenveel mensen voor als tegen, dus het echte succes als het uit komt valt nog af te wachten.

In de tussentijd kan je al van deze filmpjes genieten en je eigen conclusies trekken.





Een artikel op Ars Technica over Project Fiona.

In deze post kan je mijn samenvatting lezen van het volgende boek:

Juul, J. (2010). A Casual Revolution: Reinventing Video Games and Their Players. London: The MIT Press

In dit boek begint de schrijver, Jesper Juul, met uit te leggen waarom video games zo’n aantrekkingskracht hebben op mensen. Hij vind dat die aantrekkingskracht subjectief en zeer persoonlijk is, gebaseerd op eerdere ervaringen met video games en algemene interesses.

In het boek verteld de schrijver over zijn zoektocht naar het antwoord op de vraag: waarom iemand ervoor kiest om videogames niet te spelen. En waarom begint er plots een heel nieuw publiek met video games te spelen (door o.a. de Wii).

Verder verteld Juul dat het probleem van de aantrekkingskracht lijkt opgelost te zijn door een nieuwe reeks aan video games: de Casual Games. Hij beschrijft twee soorten casual games, het soort dat echte acties imiteert (zoals de Wii) en het soort video games dat je kan downloaden tegen een goedkope prijs en dan in korte periodes kan spelen. Dit soort video games vraagt vaak geen intieme kennis van het spel en ze zijn daardoor zeer toegankelijk.

De schrijver gaat zelfs zo ver om te zeggen dat casual games in de korte geschiedenis van de video games een kleine revolutie zijn, een heruitvinding van wat videogames kunnen zijn, het opnieuw bedenken van wie een video game speler kan zijn.

Wat zijn casual gamers voor de schrijver? Spelers die de voorkeur geven aan de positieve aspecten van een verhaal, die weinig video games hebben gespeeld en er ook weinig tijd en geld in willen steken en niet houden van te moeilijke video games.

Het verschil tussen”Casual Games” en “Hardcore Games” (de meer traditionele games van AAA ontwikkelaars) is iets wat niet vast staat in de tijd, omdat Gamers niet vast staan in de tijd. De schrijver stelt daarom dat de verschillen eerder een reeks parameters zijn die kunnen veranderen in de loop der jaren. Een belangrijke parameter die hij vernoemt is dat hardcore games het niet toestaan om in een korte tijdsperiode een betekenisvolle ervaring in het spel op te doen. Dit in contrast met casual games die de speler toestaan korte sessies te doen en toch iets te bereiken.

Een volgend interessant Hoofdstuk in het boek noemt “The Problem with Graphics”.
Hierin verteld Juul over de tijd dat de nieuwe generatie consoles uitkwamen. Deze consoles werden vooral naar voren geschoven als machines die de speler de ware kracht van High Definition konden doen ervaren zoals we dat bijvoorbeeld in de cinema konden, maar dan interactief. Een grote angst bij de spel ontwikkelaars was dat door de grote budgetten en teams die nodig zijn om spellen in HD te maken, de innovatie ten onder zou gaan.

De enige speler op de markt die daar niet aan mee deed was de Nintendo Wii. De Wii scoort beduidend slechter op vlak van grafische prestaties maar is wel de best verkopende console, waarom? Omdat deze console bij de casual games meer aanspreekt. En dat publiek is de laatste jaren meer gegroeid dan elk ander publiek voor video games.

In het boek staat ook een interessante quote van Scott Kim, een puzzle ontwerper: “The point is that people play different types of games for different reasons. Expert gamers [synonym for players] play for the longer term rewards of competition and rankings, whereas casual gamers play for the shorter-term rewards of beauty and distraction.”
Deze quote gebruikt Juul om de term casual verder te duiden.

Verder in het boek beschrijft hij de elementen van casual game design.

Fictie, verhaal

Hij begint met uitleg over het verhaal, over waar het spel eigenlijk om draait. Vaak zijn casual games luchtiger en sluiten meer aan bij onze leefwereld waarin hardcore games zich afspelen in gevaarlijke omgevingen waar de speler de rol moet aannemen van soldaat, superheld, etc.

Gebruiksvriendelijkheid

casual games zijn vaak zeer gebruiksvriendelijk en hebben geen speciale kennis of ervaring nodig, de leercurve is dus enorm klein. In hardcore games heb je vaak bepaalde bedieningselementen waar je aan moet wennen en vragen een langere leercurve.

Onderbreekbaarheid

casual games zijn vaak makkelijk te onderbreken en zelfs te stoppen in het midden van een speelsessie. hardcore games moet je vaak tot een bepaald punt spelen vooraleer je kan stoppen.

Moeilijkheid en afstraffing

Dat casual games per definitie makkelijk zijn is een stereotiep die fout blijkt te zijn. Spelers willen nog altijd worden uitgedaagd maar de manier waarop verschilt van die met hardcore games.
Het grooste verschil zit erin op welke manier spelers worden afgestraft als ze een doelstelling niet halen.
In casual games wordt je vaak niet voor een enkele fout afgestraft, vaak moet je iets opnieuw spelen enkel als je een reeks fouten na elkaar maakt. En als je iets opnieuw moet spelen dan zorgen casual games er vaak voor dat het level net wat anders is (Door er een soort willekeurigheid in de voorzien). De bedoeling is om een balans te vinden tussen de uitdaging van de speler en het moment waarop de frustratie te groot wordt om nog verder te spelen.

Extreme positieve feedback, sappigheid

Een laatste element dat casual games onderscheid van hardcore games volgens Juul is de “Sappigheid” (vrij vertaald) van casual games. Dan heeft hij het over de leuke elementen in het spel waar de speler controle over heeft en die een positieve feedback geven als hij ermee in interactie mee gaat. Een Sappig spel voelt levend aan en reageert goed op de speler zijn acties.

Als laatste wil ik nog het hoofdstuk bespreken waarin Juul het heeft over waarom casual games nu zo populair aan het worden zijn.

Volgens hem is het een gevolg van de combinatie van verschillende factoren. De eerste is een demografische verandering. De eerste generatie mensen die met videogames in aanraking zijn gekomen zijn nu in de 40, hebben nu terug tijd vrij en zoeken naar video game ervaringen die passen in hun leefstijl van nu.
Een tweede factor is de wijdverspreide toegang tot computers en het internet die de meeste mensen tegenwoordig hebben. Daardoor wordt het spelen van video games plots een stuk makkelijker. Ook omdat er bijna op elke computer met elk besturingsprogramma al een aantal video games standaard worden meegeleverd.
Een laatste factor is de economie van games. Als we naar de trends van de laatste jaren bekijken zien we dat budgetten voor een video game verdubbelen telkens er een nieuwe generatie console uitkwam. Op dit moment heeft een typisch AAA game een budget van 15 miljoen dollar en moet de ontwikkelaar 1 miljoen stuks verkopen om winst te kunnen maken. Als deze trend zich verder zet zouden in 2064 ontwikkelaars 1 miljard stuks moeten verkopen. De schrijver vind het erg onwaarschijnlijk dat dit zou gebeuren, want hij argumenteert dat de kostprijs van een video game niet evenredig is met de ervaring van spelers.
casual games daarentegen werken met veel kleinere budgetten en kunnen de economie van de game industrie helemaal omgooien.

Matt Hulett schreef op GeekWire een artikel over de voorspellingen die hij deed voor de game industrie in 2012.

Prediction #1: Tablets are the new game consoles

Tablets and smartphones are already becoming the mass market console gaming platform of choice. I personally play more core games on my iPad than I do on my console. I played a lot of the Batman Arkham City Lockdown game and was blown away at the graphics and fun multi-touch gameplay. The new generation of kids will largely skip consoles as their go-to video game consumer experience and head right towards Android and iOS devices. In the traditional gaming space, look for continued declines in the category of revenue and shipments.

Prediction #2: Amazon builds The Game Cloud

Amazon’s EC2 and cloud services already power much of the social gaming industry. Their Kindle Fire is already looking like the #2 player behind Apple in the tablet space. Along with being the largest e-commerce player in the world, why not connect the dots with a cloud-based gaming service that provides open APIs for game developers to hook into their stack as well as streaming services? You can imagine an expanded notion of what Amazon has done with their Kindle app — making it cross platform and dabbling in HTML 5. Imagine building your game once and hooking into services like distributed entitlements, game state support, etc? For example, if players are on the bus using their Kindle Fire, they can save their gameplay and then pick up where they left off at work via Facebook on their laptop.

Prediction #3: Casual is back on the social graph

We already saw genre diversification for social games between 2010 and 2011. Now about half of the social games are casual versus Ville’s. Look for new types of takes on the traditional game mechanics to explode onto the social gaming scene in 2012. One can merely point to the Hidden Object Games, Gardens of Time or King.com’s Bubble Witch Saga, as successful recent examples.

Prediction #4: New entrants in mobile and social

Yes, there is much more competition in mobile and social. But, we have seen examples of relatively new companies rocketing to the top of the most popular application charts. Recent examples are the meteoric rise of Wooga and the recent success of King.com that have both made the Facebook Top Ten Game List as measured by daily active users.

Prediction #5: More market consolidation

There will be increasing social and mobile gaming consolidation. Recent gaming IPOs such as Zynga and Nexon have raised billions of dollars so they’ve got money to spend. Existing players like Disney and Electronic Arts have already made huge plays as well. Look for continued acquisitions by both new and established players as they look to expand market share in the white hot social and mobile gaming spaces. There will be at least two $500M+ acquisitions in 2012.

Het artikel vind je hier.